Ένα κείμενο για την Winona
Οι καλοκαιρινές διακοπές δεν είναι η υπόσχεση της ξεκούρασης από τους έντεκα μήνες πειθήνιας ρομποτικής εργασίας. Δεν είναι ούτε η εκπλήρωση του ναρκισσιστικού εγώ μας για να ανέβει πιο ψηλά στο αόρατο βάθρο του καταναγκαστικού αυγουστιάτικου Instagram. Δεν είναι το κυνήγι της χαμένης από την καθημερινότητά μας λίμπιντο - η ψευδαίσθηση ότι η περιπέτεια υπάρχει ακόμη στη ζωή μας - ούτε η αναπλήρωση του υγρού στοιχείου που τόσο λείπει από τις μέρες και τις νύχτες μας στο τσιμέντο. Πρωτίστως, κάθε καλοκαιρινή απόδραση δίπλα σε κάποια παραλία συνιστά μια ακραία και βαθύτατη πίστη στις ανθρώπινες σχέσεις. Κάθε ηλιοκαμένη επίσκεψη στην ξεραΐλα του Αιγαίου συνοδεύεται από την ανώτερη ελπίδα για μια ανθρώπινη σύνδεση, αυθεντική όσο και στέρεη, απαλλαγμένη από τα τεχνητά γλυκαντικά που αποκτά ανάμεσα στους καφέδες και στα ποτά στα νέα κουλ στέκια της πόλης. Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι ο καθρέπτης της αστικής σου ρουτίνας. Δεν αφήνεις πίσω το παλιό ταλαιπωρημένο κέλυφος του ε...