Στο «Parasite» η ελπίδα ταξικής κινητικότητας γίνεται πεδίο επιστημονικής φαντασίας
~ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILERS~ Το σινεμά επιστημονικής φαντασίας αντιμετωπίζεται συχνά ως αυτοαναφορικό genre , στο βαθμό που περισσότερο από το περιεχόμενο και την ιστορία έχει σημασία το περίβλημα, και με βάση αυτό κατηγοριοποιείται. Δεν υπάρχει κανένας συμβολισμός, κανένα υπόβαθρο που να δημιουργεί υπαινιγμούς για την πραγματική ζωή, ώστε η κατηγοριοποίηση των ταινιών του είδους να γίνεται προγενέστερα και αποκλειστικά με εξωτερικά κινηματογραφικά χαρακτηριστικά (αισθητική, σύνοψη του σεναρίου στο IMDb ), και όχι μετά τη θέαση της ταινίας. Ο Bong Joon Ho έχει πειραματιστεί με το σινεμά επιστημονικής φαντασίας (“ The Host ”, “ Snowpiercer ”, “ Okja ”), ενώ έχει δείξει πως μπορεί να δημιουργεί αλλόκοτους μικρόκοσμους ακόμη και μέσα σε ρεαλιστικά περιβάλλοντα (“ Barking Dogs Never Bite ”). Γνωρίζει πώς να χειρίζεται το είδος εκ των έσω, σε ζητήματα ρυθμού, εικονοποιίας και διαχείρισης καταστάσεων. Από αυτή την άποψη, το « Parasite » είναι μια σκοτεινή σάτιρα για τις ταξικές ανισορροπίε...